Παιδιατρική, εμβόλια και ομοιοπαθητική

Τις απόψεις μου για τις εναλλακτικές θεραπείες τις έχω εκφράσει παλαιότερα εδώ. Με αφορμή την πρόσφατη ανάρτηση για τον μητρικό θηλασμό επισκέφθηκα τη σελίδα του παιδιάτρου Στέλιου Παπαβέντση και διάβασα διάφορα άρθρα για το θηλασμό και όχι μόνο. Πολύ μου άρεσε η ιστορία από τα χρόνια των σπουδών του γιατρού στο Λονδίνο, στην οποία αναφέρει ανοιχτά ότι κόπηκε γιατί συνέστησε προληπτική χρήση αντιβίωσης σε κάποιο παιδάκι που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο με κρίση άσθματος. Στη συνέχεια αναφέρει πολλά και ενδιαφέροντα για την κατά-χρηση των αντιβιωτικών στην Ελλάδα.Ένα άρθρο που μου τράβηξε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον ήταν το Φαρμακο-εξάρτηση και ομοιοπαθητική στο οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων ως αρνητικά αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής ότι “απορρίπτεται η σωστή χρήση εμβολίων και αντιβιοτικών, επιστημονικές προσπάθειες ισοπεδώνονται, οι γονείς τρομοκρατούνται και τελικά φτάνουμε στο σημείο τα παιδιά να μην παρακολουθούνται από παιδίατρο”! Ποιος είπε ότι ένας επιστήμονας του χώρου της υγείας δεν μπορεί να έχει τη λογική και την ευαισθησία να υποστηρίζει το μητρικό θηλασμό, το babywearing, τον ύπνο χωρίς κλάμα κλπ αλλά παράλληλα να χρησιμοποιεί ορθά αυτά που διδάχθηκε με πολύ μελέτη, κόπο και χρόνια επιστημονικής προσπάθειας και που δεν τα βρήκε απλά ψάχνοντας στο google;
Photoxpress_4579602_ret