Η απάντηση στο διακοσμητικό μου πρόβλημα!

Ήρθε η απάντηση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζω με το σαλόνι μου, τουλάχιστον ως προς το ένα σκέλος. Η πιο design σκούπα που είδατε ποτέ, κατασκευασμένη κατά 70% από ανακυκλωμένο πλαστικό. Τρέξτε γρήγορα στη σελίδα της Rdeco για να μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες!!!

rdeco_sea_vacs_electrolux

Ανοιχτή επιστολή στην Rdeco

Επειδή τώρα τελευταία με απασχολεί πολύ το θέμα της διαμόρφωσης και του καλλωπισμού του ενιαίου χώρου σαλονιού-κουζίνας στο σπίτι μου, αποφάσισα να πάρω τη γνώμη ενός ειδικού στο θέμα. Σκέφτηκα λοιπόν την αγαπητή και πολύ ταλαντούχα Rdeco και είπα να της θέσω το πρόβλημά μου που έχει γίνει βραχνάς τον τελευταίο καιρό, μαζί φυσικά με τα ρούχα που πρέπει να πάνε για αποθήκευση, τα ασιδέρωτα, το γραφείο που αν και 180x 80 εκ. δεν έχει χώρο ούτε για τον καφέ μου και τα ντουλάπια της κουζίνας που θέλουν ξεσκόνισμα. Ακολουθεί η επιστολή:

Αγαπητή Rdeco,

Δεν χρειάζεται να σου πω ότι είμαι fan, το ξέρεις! Θα ήθελα τα φώτα σου σε ένα διακοσμητικό αλλά και χωροταξικό πρόβλημα. Τους τελευταίους μήνες, μόνιμη θέση στο σαλόνι μου έχουν (α) μια πτυσσόμενη απλώστρα Leifheit, 165×180 εκ. σε γκρι, μπλέ navy, (β) μια σιδερώστρα της ίδιας εταιρείας σε γκρι μεταλλικό (τουλάχιστον χρωματικά είναι της μόδας φέτος!) και (γ) μια ηλεκτρική σκούπα Miele σε μαύρο και απαλό jade. Θα ήθελα, μιας και τα αντικείμενα αυτά έχουν παγιώσει πια τη θέση τους στο χώρο, να μου δώσεις μερικές ιδέες για να τα εντάξω σωστά στο σκηνικό, να τους δώσω μια διακοσμητική πινελιά και να κάνω έτσι το σαλόνι πιο ζεστό, πιο φιλικό και πιο ντιζαϊνάτο βρε παιδί μου! Θα σου στείλω φωτογραφίες το συντομότερο (φυσικά δεν τις δημοσιεύω εδώ, πόσο πια τα εν οίκω να γίνουν εν δήμω!!!)


Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων,

popelix

Όπως πιθανότατα θα έχετε καταλάβει, το παραπάνω post είναι άκρως σατιρικό και αφιερώνεται σε όλες τις γυναίκες, με έμφαση στις μαμάδες μικρών παιδιών, που περιμένουν το ΣΚ για να κάνουν φασίνα!

Ο Ντένις ο τρομερός, οπλισμένος με ένα ψαλιδάκι χειροτεχνίας!

Τι μπορεί να κάνει ένα παιδάκι 3,5 ετών που βούτηξε το ψαλιδάκι χειροτεχνίας της μεγαλύτερης αδερφής του, υπό το “άγρυπνο” βλέμμα του μπαμπά και ενώ η μαμά blogάρει (= είναι στην κοσμάρα της!) 
  • κάνει το εξώφυλλο του μπλοκ ζωγραφικής λουρίδες (το παλιό και το καινούριο) 
  • κάνει φιλότιμη προσπάθεια να πετσοκόψει και τη συσκευασία από χαρτόνι από το memo πριν από λίγες ώρες του έφεραν δώρο 
  • διακοσμεί όλο το πάτωμα του παιδικού δωματίου με τα αποκόμματα 
  • ψαλιδίζει τη φανέλα του 
  • ψαλιδίζει μια τούφα από τα μαλλιά του 
  • ψαλιδίζει την κουρτίνα του παιδικού δωματίου 
Όταν η μάνα-blogger το παίρνει χαμπάρι, πρώτα δοξάζει Τον Πανάγαθο που ο μικρός δεν έκοψε τα χέρια του (είναι πολύ μεθοδικός με τα χέρια του είναι η αλήθεια …) και μετά παθαίνει φαρυγγίτιδα αφού πατέρας και γιος ακούνε τα εξ’ αμάξης. Το ψαλιδάκι έχει πάει εκδρομή μέχρι νεοτέρας …

Τα παιδία παίζει!

Η εκλεκτή blogger και συναδέλφισσα WAHM Διόνα aka mammaka με κάλεσε να παίξω ένα παιχνίδι

και εγώ αποδέχτηκα την πρόταση:

 10 ασήμαντα πράγματα που αγαπώ, με τυχαία σειρά:
  1. οι τηγανητές πατάτες
  2. η σοκολάτα
  3. το blogging (!!!)
  4. να παρατηρώ τα παιδιά μου όταν τα παίρνει γλυκά ο ύπνος
  5. η εργασία μετά τα μεσάνυχτα
  6. οι πρώτες φθινοπωρινές βροχές
  7. ο ελληνικός καφές
  8. τα παλιά, χωριάτικα σπίτια στην Κρήτη
  9. οι ελληνικές ταινίες
  10. οι πάσης φύσεως χειροτεχνίες και diy

Μου άρεσε πολύ η παρέμβαση της mammaka και δεν θα προβώ σε συγκεκριμένες προσκλήσεις. Όποιος θέλει να παίξει το παιχνίδι όμως, δεκτός και περιμένω σχόλια!

Στον <- παλαβό-> κόσμο των παιδιών!

Θα μπορούσα να το έχω θέσει κάπως πιο ρομαντικά, πιο παιδαγωγικά … πιο λογοτεχνικά τέλος πάντων! Στον ονειρεμένο κόσμο, στο μαγικό κόσμο των παιδιών ίσως … κάπως σαν ραδιοφωνική εκπομπή για παιδιά. Γιατί στον παλαβό κόσμο των παιδιών; Αυτό μοιάζει με τίτλο από ταινία του Θανάση Βέγγου!

Αισθάνομαι ότι η καθημερινότητα με δύο παιδιά προσχολικής ηλικίας μοιάζει κάποιες φορές με ταινία του συμπαθέστατου ΘΒ. Είναι δύσκολο να διατηρήσεις το μυαλό σου σε σωστή σειρά όταν οι απλές, καθημερινές δραστηριότητες όπως ο το πρωινό ξύπνημα, το φαγητό και ο ύπνος έχουν ξεχωριστή διαδικασία και διαφορετικό συντελεστή δυσκολίας ανάλογα με τα κέφια των μικρών. Ιδιαίτερα όταν τα παιδιά είναι δυο ή περισσότερα, τα μάτια και τα χέρια του γονέα πρέπει να αποκτήσουν δεξιότητες ενός πιλότου καθώς τα δρώμενα εξελίσσονται ταυτόχρονα σε πολλά μέτωπα.

Ένα απλό συνάχι μπορεί να μεταμορφώσει την ημέρα σε αγώνα δρόμου, το πρωινό γάλα μπορεί να διακοσμήσει το χαλί ή τα ρούχα, τα λαδωμένα χέρια σκουπίζονται συνήθως πάνω στη μπλούζα, ο κιμάς τρώγεται π-ά-ν-τ-α ξεχωριστά από τα μακαρόνια και τα LEGO έχουν στην πραγματικότητα πόδια και φτερά και κινούνται πια και στις τρεις διαστάσεις. Και άλλα πολλά φυσικά που δεν έχουν καμία λογική – σύμφωνα πάντα με τους μεγάλους – και τα οποία καλείσαι να αντιμετωπίσεις με ψυχραιμία και μητρική αγάπη. Υπάρχουν στιγμές που θέλεις να διακτινιστείς για λίγα λεπτά σε έναν άλλο πλανήτη ή να δραπετεύσεις με τον καφέ σου όπως η κυρία στην συμπαθέστατη διαφήμιση του καφέ Jacobs, γρήγορα συνειδητοποιείς όμως ότι και εκεί έξω ο κόσμος είναι εξίσου και χειρότερα παλαβός και ας μην βρίσκεται σε προσχολική ηλικία! Ξυπνάς ένα πρωί και βλέπεις στο διάδρομο μια ασύλληπτη κατασκευή, τεντώνεσαι να ξεμουδιάσεις και όλα φαίνοται πιο εύκολα και απλά: βρίσκεσαι στον τρυφερό και λατρεμένα παλαβό κόσμο των παιδιών!

P1070440_ret