Εσείς, τι θα κάνετε το Σαββατοκύριακο;

Πρέπει να ομολογήσω ότι αυτή η εβδομάδα μου θύμισε εποχές πλήρους απασχόλησης εκτός σπιτιού (εποχές πρό WAHM). Δύο επαγγελματικά ραντεβού, το πολύ επιτυχημένο 23-ο GGD, ένα συνάχι που δεν έχει περάσει ακόμα και το χτεσινό Travel Forum της Google. Οι ώρες μου εκτός σπιτιού και η προετοιμασία μου για αυτές ξεπέρασαν κατά πολύ τα συνηθισμένα εβδομαδιαία επίπεδα (είπαμε, σπιτόγατα!) με αποτέλεσμα το Σαββατοκύριακο να διαμορφώνεται στο πλαίσιο της Σταχτοπούτας στη Λιλιπούπολη:

Πλένω, απλώνω, μπαλώνω, σιδερώνω,

τινάζω τα παπλώματα και τα κρεβάτια στρώνω

και το νεροχύτη συνέχεια ξεβουλώνω,

ποτέ μου (τρις) δεν τελειώνω.

πλένω, απλώνω, μπαλώνω, σιδερώνω!

Και επειδή δεν βρίσκω το εν λόγω άσμα στο Youtube και την επικαιρότητα όσο και να θες δεν μπορείς να την ξεφορτωθείς, επισυνάπτω το κομμάτι Λαέ της Λιλιπούπολης, μιας και χαρχουδικοί υπάρχουν μπόλικοι στις μέρες μας!

Εύχομαι σε όλους, και στον εαυτό μου, ένα όμορφο, ξεκούραστο και χαλαρωτικό Σαββατοκύριακο, άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!

Στον <- παλαβό-> κόσμο των παιδιών!

Θα μπορούσα να το έχω θέσει κάπως πιο ρομαντικά, πιο παιδαγωγικά … πιο λογοτεχνικά τέλος πάντων! Στον ονειρεμένο κόσμο, στο μαγικό κόσμο των παιδιών ίσως … κάπως σαν ραδιοφωνική εκπομπή για παιδιά. Γιατί στον παλαβό κόσμο των παιδιών; Αυτό μοιάζει με τίτλο από ταινία του Θανάση Βέγγου!

Αισθάνομαι ότι η καθημερινότητα με δύο παιδιά προσχολικής ηλικίας μοιάζει κάποιες φορές με ταινία του συμπαθέστατου ΘΒ. Είναι δύσκολο να διατηρήσεις το μυαλό σου σε σωστή σειρά όταν οι απλές, καθημερινές δραστηριότητες όπως ο το πρωινό ξύπνημα, το φαγητό και ο ύπνος έχουν ξεχωριστή διαδικασία και διαφορετικό συντελεστή δυσκολίας ανάλογα με τα κέφια των μικρών. Ιδιαίτερα όταν τα παιδιά είναι δυο ή περισσότερα, τα μάτια και τα χέρια του γονέα πρέπει να αποκτήσουν δεξιότητες ενός πιλότου καθώς τα δρώμενα εξελίσσονται ταυτόχρονα σε πολλά μέτωπα.

Ένα απλό συνάχι μπορεί να μεταμορφώσει την ημέρα σε αγώνα δρόμου, το πρωινό γάλα μπορεί να διακοσμήσει το χαλί ή τα ρούχα, τα λαδωμένα χέρια σκουπίζονται συνήθως πάνω στη μπλούζα, ο κιμάς τρώγεται π-ά-ν-τ-α ξεχωριστά από τα μακαρόνια και τα LEGO έχουν στην πραγματικότητα πόδια και φτερά και κινούνται πια και στις τρεις διαστάσεις. Και άλλα πολλά φυσικά που δεν έχουν καμία λογική – σύμφωνα πάντα με τους μεγάλους – και τα οποία καλείσαι να αντιμετωπίσεις με ψυχραιμία και μητρική αγάπη. Υπάρχουν στιγμές που θέλεις να διακτινιστείς για λίγα λεπτά σε έναν άλλο πλανήτη ή να δραπετεύσεις με τον καφέ σου όπως η κυρία στην συμπαθέστατη διαφήμιση του καφέ Jacobs, γρήγορα συνειδητοποιείς όμως ότι και εκεί έξω ο κόσμος είναι εξίσου και χειρότερα παλαβός και ας μην βρίσκεται σε προσχολική ηλικία! Ξυπνάς ένα πρωί και βλέπεις στο διάδρομο μια ασύλληπτη κατασκευή, τεντώνεσαι να ξεμουδιάσεις και όλα φαίνοται πιο εύκολα και απλά: βρίσκεσαι στον τρυφερό και λατρεμένα παλαβό κόσμο των παιδιών!

P1070440_ret

Η σοδειά της ημέρας!

Εδώ ο κόσμος καίγεται – στην κυριολεξία … – και εγώ στο βοτανόκηπο καυγαδίζω με τις αφίδες! Πολύ πίκρα πέφτει τελευταία δε νομίζετε … Αρνούμαι πάντως να παρακολουθήσω τα νέα στην του-βου, στημένο το παιχνίδι … να χάνω και την ώρα μου! Αντ’ αυτού ελπίζω και ζω με δυο παιδικές ψυχούλες, σαν οικόσιτη γάτα. Ελπίζω πως αν καλλιεργήσω το έδαφος σήμερα, θα εισπράξω σαν καρπό την αγάπη και όχι το μίσος! Όσο για το βοτανόκηπο, μαϊντανός σγουρός έτοιμος για κατάψυξη και μια μικρή, στρογγυλή και χαριτωμένη φραουλίτσα! Έτσι για να σας γλυκάνω την πίκρα, έστω και λίγο …

Διακοπές στα Χανιά 2008 (επέστρεψα …)

Στη λίμνη του Κουρνά
Γεωργιούπολη

Χανιά

Αλίκαμπος Αποκορώνου

Βόλτα στη φύση με το Μανόλη στο pouch

Ηράκλειο – Γυροφαγεία στη Θράκα!!!

Ηράκλειο – Μαθιά Πεδιάδος