Ο σεισμός του ’99

Σήμερα φτιάχνοντας το πρωινό καφεδάκι, μια ραδιοφωνική εκπομπή τύπου “σαν σήμερα” με χτύπησε κατακέφαλα αναφέροντας το σεισμό του 1999 στην Αθήνα. Δεν ξέρω γιατί αντέδρασα με τόση ευαισθησία, είχα χρόνια να το σκεφτώ, είπα να γράψω τη δική μου εμπειρία. Όσοι ψάχνετε για πόστ τύπου “καλό φθινόπωτο μπλα μπλα…” έπεται συνέχεια!

Είχα πριν από λίγο επιστρέψει από το ΕΜΠ, από εξετάσεις στο μάθημα “Φυσική – Κυματική – Ταλαντώσεις”. Καλό εεε; Ετοιμαζόμουν για ένα ντουζάκι και βγαίνοντας στο διάδρομο του πατρικού μου σπιτιού, στο Ίλιον Αττικής, βρέθηκα μαζί με την αδερφή και τον πατέρα μου. Όταν άρχισε ο σεισμός, σαστίσαμε! Το κούνημα ήταν συγκλονιστικό αλλά και ο θόρυβος φρικτός. Η πρώτη μου σκέψη ήταν για τον πρόσφατο σεισμό στην Τουρκία, “αμάν, οι καημένοι τι έζησαν…”. Πεταχτήκαμε στην αυλή, τι ανακούφιση να μένεις σε μονοκατοικία! Στο καπάκι ο δεύτερος μετασεισμός… Φωνές, αντάρα, κόσμος στο δρόμο, κλάματα και γέλια από κάποιους θαρραλέους. Το πιο δραματικό σκηνικό ήταν η σύζυγος του παραπληγικού γείτονα του οποίου το σπίτι είχε πάθει πολύ σοβαρές ζημιές (αργότερα κατεδαφίστηκε) που καλούσε σε βοήθεια μιας και δεν μπορούσε να μετακινήσει τον ασθενή. Μετά από λίγο, δυο θαρραλέα παιδιά από τη γειτονιά, με γρήγορες κινήσεις έβγαλαν τον ασθενή με το στρώμα και τον τοποθέτησαν προσωρινά σε αυτοκίνητο τύπου βαν όπου παρέμεινε για αρκετές ημέρες. Θάρρος και φιλότιμο, Ελλάς το μεγαλείο σου…

Εκτός από το φόβο και την απόγνωση που ακολουθεί μια φυσική καταστροφή, υπάρχουν τα ξεσπάσματα γέλιου κάποιων αλλά και τα ευτράπελα, σαν μια ακτίδα ανακούφισης πάνω στην κρίση. Ο πατέρας μου, ατάραχος και ελάχιστα λεπτά μετά το μεγάλο σεισμό, μπήκε να επιθεωρήσει το σπίτι και αφού τα τσεκάρισε όλα, έβαλε στη θέση της και μια ογκώδη οθόνη 14 ιντσών του υπολογιστή μας, η οποία ήταν λίγα εκατοστά πριν τη μοιραία… τούμπα! Ο μακαρίτης σήμερα κύριος Τ., πετάχτηκε στο γειτονικό ψιλικατζίδικο, λίγο μετά το τρελό κούνημα, πήρε μια σακούλα πράσινες μπύρες και φώναζε στον πατέρα μου “Εεεε κυρ Μ., θέλεις πράσινο τσάι;” Μια γειτόνισσα, κατέβηκε τρέχοντας τη σκάλα του πρώτου ορόφου, με το νεογέννητο μωρό της αγκαλιά. Γείτονας της άνοιξε το πολυτελές αυτοκίνητό του και τον κλιματισμό, κάνοντας χαριτωμένα κολακευτικά σχόλια για το ιδιαίτερα μοδάτο και κομψό νυχτικό της σύνολο.

Για τη μητέρα μου, Ο Θεός οικονόμησε έτσι ώστε να δεχθεί το πρώτο σεισμικό κύμα μέσα σε ένα λεωφορείο Icarus μιας και επέστρεφε από τη δουλειά της. Το δεύτερο σεισμό τον ένιωσε αφού κατέβηκε στη στάση του λεωφορείου. Θυμάμαι σαν τώρα να έρχεται από την άκρη του δρόμου, κλαίγοντας και παρατηρώντας σαστισμένη τις εμφανείς υλικές ζημιές στη γειτονιά μας και τον αναστατωμένο κόσμο. Κρατούσε σαν χαμένη μια σακούλα με λαχταριστά προφιτερόλ, ειδική παραγγελία από το ζαχαροπλαστείο για μας και τον πατέρα μου.

Μια βραδιά κοιμηθήκαμε στρωματσάδα στην αυλή μιας και το σπίτι μας δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Μονοκατοικία, οπλισμένη με σκυρόδεμα για τρεις ορόφους και με την υπερβολή του πατέρα μου που φώναζε στον μηχανικό “βάλε σίδερα, εγώ πληρώνω”. Όταν ήρθαν οι μηχανικοί για έλεγχο, έτριβαν τα μάτια τους. Έψαχναν από δω, από κει, δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. Ζήτησαν να επισκεφθούν το μπάνιο, εδώ τουλάχιστον μπορούσαν να κάνουν την ανάγκη τους χωρίς φόβο να τους πέσει το ταβάνι στο κεφάλι… Τι να το κάνεις το ιταλικό πλακάκι, μας έλεγαν, άμα το σπίτι είναι χτισμένο σαν παλάτι στην άμμο!

Για πολύ καιρό είχα φόβο και στους μετασεισμούς πεταγόμουν σαν ελατήριο. Τα νέα για τις καταρρεύσεις και τους θανάτους ήταν συγκλονιστικά. Δεν ξέρω τελικά αν πήγε κανείς φυλακή, στο Ελλαδιστάν οι αμαρτίες παραγράφονται. Κάποιοι έδειξαν την ανθρωπιά τους, κάποιοι άλλοι στήνονταν στην ουρά να πάρουν το φαγητό των σεισμόπληκτων. Έφαγα πρώτη φορά κονσέρβα μουσακά και κεφτεδάκια! Μας τα κερνούσε μια γειτόνισσα που ήταν σε σκηνή μιας και εκείνη μαγείρευε στο κουζινάκι του μισοκατεστραμμένου της σπιτιού. Ξαδέρφια με νεογέννητο μωράκι που έμεναν σε πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας, ήρθαν επίσκεψη, μιας και όπως είπα μέναμε σε μονοκατοικία με κήπο. Με τον πρώτο μετασεισμό συνειδητοποίησαν έντρομοι, ότι είχαν έρθει πολύ κοντά στο επίκεντρο.

Μια προσευχή για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, τα αγαπημένα τους πρόσωπα και τα σπίτια που με κόπο είχαν φτιάξει. Στην Ελλάδα του Εγκέλαδου, ας παίρνουμε τα μέτρα μας για να μην ξαναγίνει τέτοιο κακό.

Δύο Παριανά πανηγύρια

Αγία Άννα Πάνδροσος Παροικιά Πάρος

Αγία Άννα, Πάνδροσος, Παροικιά, Πάρος

Ιερά Μονή Λογγοβάρδας Πάρος θαύμα διάσωσης παριανών αιχμαλώτων κατοχή

Ιερά Μονή Λογγοβάρδας, Πάρος. Εορτασμός της θαυματουργικής διάσωσης των 125 παριανών αιχμαλώτων κατά τη γερμανική κατοχή.

Ιερά Μονή Λογγοβάρδας Πάρος

Ιερά Μονή Λογγοβάρδας, Πάρος. Είσοδος του μοναστηριού.

Σαράντα

Σαράντα σήμερα επίσημα, ημέρα ορόσημο και είπα να ποστάρω εδώ και να σνομπάρω το βιβλίο με τις φάτσες… Δύο εικοσάρες όπως είπε η τσαχπίνα Ρίτα ή μισή ογδοντάρα όπως σχολίασε μια άλλη φίλη; Ιδού η απορία! Τρελή σαραντάρα μπορεί να μην είμαι αλλά δεν μπορώ να μην ενσωματώσω μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες της Ρένας Βλαχοπούλου.

Φωτογραφία via http://www.classicgreekcinema.com/mia-trelli-trelli-sarantara/

Φωτογραφία via classicgreekcinema

Έχει μια αύρα η μέρα, πώς να το κάνουμε, ένα κέφι, μια τσαχπινιά και κάπου στο βάθος μια αδιόρατη αγωνία. Σας φιλώ κατάμουτρα, να ζήσω να με χαίρεστε (!!!) και σε άλλα με καλό!

 

Σαρακοστή, η μεγάλη!

Καλή Σαρακοστή είπαμε, δεν είπαμε! Καλό στάδιο (των αρετών όχι το Καραϊσκάκη) και με το καλό να φτάσουμε στο Πάσχα.

Αφορμή για ετούτο το πόστ είναι ένα άρθρο που μου σερβιρίστικε ως προτεινόμενο και κέρδισε την προσοχή μου. Αν και δεν διακατέχεται από θρησκευτικότητα, είναι ειλικρινές, καλοπροαίρετο και αποδίδει τα εύσημα σε όσους προσπαθούν να βάλουν φρένο στις επιθυμίες της κοιλιάς.

Δεν είναι πια ξενέρωτο να νηστεύει κανείς. Για την ακρίβεια ποτέ δεν ήταν, αλλά δεν ξέρω γιατί είχαμε αυτήν την αντίληψη για αυτούς που το κάνουν.

Καλό είναι να αναγνωρίζει κάποιος την αξία της προσπάθειας για εγκράτεια, ακόμα και αν δεν βρίσκει άλλο σκοπό σε αυτή πέρα από την αποτοξίνωση. Αν μη τι άλλο, μην το παίζεις μάγκας με τη συνήθεια του άλλου, φάε το κοψίδι σου και άσε τον άλλο να φάει δίπλα σου σκέτες πατάτες τηγανητές χωρίς να αισθάνεται σαν το Alien!

Εμείς οι ‘επαναστάτες’ επιμένουμε να τρώμε κρέας, ακόμα και την Μεγάλη Παρασκευή. Με αποτέλεσμα την Κυριακή του Πάσχα να μην αισθανόμαστε καμία διαφορά.

Η συγγραφέας αναφέρεται στην γευστική διαφορά, κάτι που δεν μπορούσα να χωνέψω με τίποτα όταν οι συνάδελφοι στο γραφείο έτρωγαν μπριζόλα τη μεγάλη Πέμπτη. Ακόμα και φολκλορικά αν το δει κανείς, το να απέχεις λίγες μέρες τουλάχιστον από τα κρεατικά είναι μέρος της γιορτής!

λαδένια νηστίσιμη πίτα

Φτιάξε μια νηστίσιμη Λαδένια, τώρα που οι ντομάτες θα νοστιμίσουν.

Για να κλείσω την αναφορά μου στην νηστεία, θα ήθελα να κάνω ένα τελευταίο σχόλιο. Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια, εμείς οι αμετανόητοι ρομαντικοί θρησκευάμενοι (ρουφάμε πολύ από το όπιο του λαού) χρησιμοποιούμε διάφορα κόλπα για να την κάνουμε πιο ανεκτή. Σόγια, τυρί φυτικό, υποκατάστατα γάλακτος από φυτικές πηγές, πατατόπιτες, ελιόπιτες και διάφορα άλλα μεζεκλίκια, για να την παλέψουμε και για να τρατάρουμε τους γνωστούς και φίλους επισκέπτες σε καιρό νηστείας. Ακόμα και αν βάλεις όλα αυτά στο διαιτολόγιο σου, ακόμα και αν τρως γαρίδες και καλαμαράκια συχνά, μετά από λίγες ημέρες η λόρδα σε κόβει, η λαιμαργία σε παιδεύει με αποκορύφωμα τη Μεγάλη Εβδομάδα που δεν θέλεις να βλέπεις τίποτα μπροστά σου και απλά τρως από συνήθεια. Αυτά για τους έξω απ’ το χορό και για τους ταπεινολογούντες νηστεύσαντες που θεωρούν τον αγώνα τον υπολοίπων ως παιδική χαρά. Για να μην ξεχάσω, ορίστε και το άρθρο, Η νηστεία είναι μαγκιά, δεν είναι αυτοταπείνωση. Καλή Σαρακοστή σε όλους!

Οργάνωση για είδη χειροτεχνίας για περιπλανόμενους κράφτερ

Ο καημός του κάθε επίδοξου χειροτέχνη είναι να έχει το δικό του χώρο, για να μπορεί α. να δημιουργεί ανενόχλητος και β. να αποθηκεύει όλα τα παραφερνάλια για τις τέχνες του, εργαλεία δηλαδή και υλικά χειροτεχνίας. Όνειρο ήταν και πάει, ο κράφτερ στριμωγμένος σε λίγα τετραγωνικά στο άστυ, μοιράζεται συνήθως το χώρο με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και με πίεση χρόνου, πρέπει να επιδοθεί σε ένα σπριντ δημιουργικότητας! Πιο αναλυτικά:

Κοίτα τι μπορεί να κρύβει μια ντουλάπα! Περισσότερα εδώ.

Κοίτα τι μπορεί να κρύβει μια ντουλάπα! Περισσότερα εδώ. Φωτογραφία: Piece of Cake.

Έχω έμπνευση, που έχει χώρο να απλωθώ; Αν δεν έχει την πάτησες! Χάνεις το μισό χρόνο που έχεις διαθέσιμο για να δημιουργήσεις συμμαζεύοντας πανικόβλητος και απλώνεις τα σύνεργα ελπίζοντας ότι έχει απομείνει λίγο κουράγιο για καλλιτεχνία!

Ωραίο το καλλιτέχνημα, μάζευε τώρα! Πρέπει να βάλεις φαγητό (έκανες πάγκο εργασίας το τραπέζι της κουζίνας), τέλειωσε η ώρα του babysitting και το μικρό σου απλώνει χέρι όπου βρει, τα υλικά σου καταστρέφονται εκτεθειμένα, τα εργαλεία σου είναι άκρως επικίνδυνα (βελόνες φέλτιγκ, ψαλίδια ραπτικής, καρφίτσες) και πάει λέγοντας.

Ιδέες οργάνωσης για είδη χειροτεχνίας μπορεί να βρει κανείς στο πολύ χαριτωμένο Swanocean εδώ, στο αγαπημένο ντουλαπάκι καθώς και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες. Εδώ θα γίνει μια προσπάθεια βιώσιμης προσέγγισης του θέματος “χειροτεχνία στο σπίτι” έτσι ώστε να δημιουργούμε με κέφι και όχι με νεύρα και να κάνουμε οικονομία σε χώρο αλλά και σε χρήματα.

  • Λυπάμαι που το νοικοκυριό δεν φαντάζει τόσο ελκυστικό… Αν θέλεις να δημιουργήσεις κάτι μέσα στο σπίτι σου, πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου για να είναι σε τάξη! Δεν λέμε βρε αδερφέ να είσαι όλη την ώρα με ένα σουίφερ ανά χείρας! Το να προσπαθείς να δημιουργήσεις όμως μέσα στον κακό χαμό, αυξάνει τις πιθανότητες αποτυχίας και ενδέχεται να προκαλέσει εκνευρισμό στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

    kalenart-kataskevi-gouria-sxoliko-bazaar

    Γούρια για το σχολικό bazaar! Άντε τώρα να μαζέψεις όλα τα υλικά αλλά και τα έτοιμα γούρια που χρειάζονται προσεκτική φύλαξη. Έχει και σοκολατίτσα για τη λιγούρα ;-)

  • Μην κάνεις μαζικές αγορές σε υλικά, αδειάζεις την τσέπη σου και αποκτάς πρόβλημα αποθήκευσης! Κάποια υλικά χαλάνε με τον καιρό (χρώματα, κόλλες, βερνίκια κ.α.) και πάνε στράφι ή μπορεί να χάσεις και το ενδιαφέρον για μια συγκεκριμένη τεχνική και να σου μείνουν αμανάτι. Το ξέρω, τα καταστήματα με είδη χειροτεχνίας είναι πειρασμός, συγκρατήσου όμως!
  • Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν έχεις μικρά παιδιά, η ασφάλεια τους είναι πάνω απ΄ όλα. Αν θέλεις να συνδυάσεις τη χειροτεχνία με την απασχόληση των παιδιών πρέπει να προετοιμαστείς κατάλληλα, δεν είναι μόνο παίξε-γέλασε!
  • Αν έχεις περιορισμένο χρόνο στη διάθεση σου, επίλεξε να κάνεις/φτιάξεις κάτι που θέλει λίγο σαματά, έχει ελάχιστη βρωμιά και μαζεύεται εύκολα. Θα γλιτώσεις πολλά νεύρα και απογοήτευση, πίστεψέ με!

    P1110641-ret

    Απλό και όμορφο, ένα λουλουδάκι από πλεκτό κορδόνι, χρειάζεται την πλεκτομηχανή χειρός, μια βελόνα με χοντρή μύτη και λίγο νήμα, γίνεται εύκολα-γρήγορα-συμμαζεμένα!

  • Μην σπαταλάς χρήματα αγοράζοντας κάθε λίγο και λιγάκι πλαστικά κουτιά αποθήκευσης από τα γνωστά παιχνιδάδικα, ακόμα και αν κάνουν 50 λεπτά! Επαναχρησιμοποίησε ένα δοχείο από γιαούρτι, ένα γυάλινο βάζο ή ένα παλιό τάπερ. Ψώνισε ότι είναι απολύτως απαραίτητο, φρόντιζε τα δοχεία/κουτιά να είναι ανθεκτικά και να στοιβάζονται για οικονομία χώρου.

    popelix-kordeles-koutapothikefsis-ikea

    Ρηχό πλαστικό κουτί αποθήκευσης από το ΙΚΕΑ. Διάφανο, ανθεκτικό και στοιβαζόμενο.

  • Αν δεν έχεις μόνιμο χώρο εργασίας (δλδ περιπλανόμενος κράφτερ μέσα στο σπίτι σου), μια ιδέα είναι η αποθήκη των υλικών να είναι μεταφερόμενη! Τακτοποίησε τα υλικά σου σε μια πλαστική τσάντα πολλών χρήσεων με φερμουάρ ή σε ένα μικρό σάκο ταξιδίου. Δεν πιάνουν σκόνη και μπορείς να τα απομακρύνεις από το χώρο με μια κίνηση, όταν κάνεις καθαριότητα ή έχεις επισκέψεις. Απέφυγε τις σακούλες μιας χρήσης, η σκόνη εισχωρεί στο περιεχόμενο και υπάρχει κίνδυνος σχισίματος!
  • Μοιράσου με άλλους κράφτερς τα υλικά. Δεν έχει νόημα να έχεις αποθηκευμένα σε ένα κουτί για μήνες 1000 κρικάκια που δεν θα χρησιμοποιήσεις ποτέ! Μοιράσου το σακουλάκι και το κόστος του, έξυπνα και πρακτικά.

Σε μια εποχή που η χειροτεχνία είναι από ψυχοθεραπεία μέχρι βιοπορισμός, μπορούμε να κάνουμε ότι μας εμπνέει, ακόμα και σε μια μικρή γωνίτσα κοινόχρηστου χώρου, αρκεί να υπάρχει λίγη οργάνωση και μπόλικο μεράκι. Καλές δημιουργίες!

Σάπων ξυρίσματος Σπλέντιτ

Δεν πίστευα στα μάτια μου, στη σημερινή εξόρμηση στο κατάστημα Δάφνης, όταν είδα το άσπρο-κόκκινο μπουκάλι με το σαπούνι σε σκόνη! Πάντα μου έκανε εντύπωση, από παιδάκι, το πινέλο του μπαμπά, το μπουκάλι με τη σαπουνόσκονη και το βιδωτό ξυραφάκι. Ρετρό αξεσουάρ, πάντα τα ίδια, παρέα με λοσιόν άφτερ σέιβ λεμόνι-οινόπνευμα σε αναλογία 1-1 (άουτς!). Κόντρα ξούρα, τελετουργία στο μοναδικό οικιακό μπάνιο και αλοίμονο σε όποιον ήθελε να κάνει την ανάγκη του σε ώρα ξουρίσματος! Σαν να μην έφτανε το Σπλέντιτ, βρήκα και έτερο παρασκεύασμα με έναν συμπαθέστατο μπάρμπα, Crema Sapone, Cella και μια σαπουνόκρεμα σε μορφή πάστας στο δίπλα μπορντώ κουτί. Τι νομίσατε, μόνο μπικουτί, τσιμπιδάκια και οξυζενέ θα βρείτε στα είδη κομμωτηρίου, έχει αξεσουάρ και για την ξούρα μερικών μερικών που επιμένουν παραδοσιακά!

σαπούνι ξυρίσματος σπλεντιτ Δάφνης

Καλό το Σπλέντιτ (ελληνικό παρακαλώ) αλλά ο μπάρμπας με τη σαπουνάδα όλα τα λεφτά! Κατάστημα Δάφνης.

Σιδερώνω, σιδερώνεις, σιδερώνει

Έμπνευση, με θέα τη σιδερώστρα!

  • Πλένω, απλώνω, μπαλώνω, σιδερώνω, τινάζω τα παπλώματα και τα κρεβάτια στρώνω… [Σταχτοπούτα, Εδώ Λιλιπούπολη]
  • Σίδερο [το], σιδερών-ω, -εις, -ει, ασιδέρωτα [τα], σιδερωμένα [?] (Γιατί έχουμε και σχολιαρόπαιδα, όλα κι όλα!)
ironing σιδέρωμα flickr

photo via https://www.flickr.com/photos/gareth1953/

  • Το σίδερο είναι χαλαρωτικό, βοηθάει ακόμα και έναν προγραμματιστή να ξελαμπικάρει, μια δοκιμή θα σε πείσει!
  • Σιδέρωσε και εσύ ένα ρούχο, μπορείς!
  • Το ύψος της στοίβας με τα ασιδέρωτα αυξάνεται εκθετικά ως προς το χρόνο.
  • Μαμά, δεν έχει φόρμες στο συρτάρι [ντόινγκ]!
  • Το σίδερο της τελευταίας στιγμής, αυξάνει την αδρεναλίνη, προκαλεί ευεργετική εφίδρωση και είναι μια ευκαιρία για φραστική εκτόνωση…
  • Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά (ολ τάιμ κλάσικ…)
  • Καλέ η γειτόνισσα έβγαλε την πρέσα στο μπαλκόνι! Να βγω και εγώ ή θα βρω το πουκαμισάκι μου στη λεωφόρο με μια ξαφνική ριπή του ανέμου;

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλες τις μαμάδες-νοικοκυράδες-εργαζόμενες, των οποίων η στοίβα με τα ασιδέρωτα πλησιάζει επικίνδυνα το … ταβάνι!

Καρβελάκι τραγανό στο φούρνο με τυρί

Πολλές φορά πέτυχα στο διαδίκτυο εντυπωσιακές φωτογραφίες από μια συνταγή για καρβελάκι χαραγμένο, γεμισμένο με τυράκι και ψημένο στο φούρνο. Είπα λοιπόν να το δοκιμάσω με ένα μικρό ζυμωτό καρβελάκι, δικής μου παραγωγής, φτιαγμένο με αναλογία 50% κίτρινο αλεύρι και 50% για όλες τις χρήσης και εμπλουτισμένο με ένα μείγμα από λιναρόσπορο, ηλιόσπορο και κολοκυθόσπορο. Με 1 κιλό αλεύρι έφτιαξα 4 καρβελάκια και ένα από αυτά μεταμορφώθηκε σε ένα λαχταριστό ορεκτικό.

Χάραξα το καρβελάκι όπως φαίνεται στη φωτογραφία χωρίς να κόψω τον πάτο. Για να μπορέσω να το αρτίσω ανάμεσα στις χαραγές, έβαλα από κάτω ένα πιατάκι του καφέ ανάποδα, κάτι το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα να χάσκουν οι χαραμάδες. Έριξα λαδάκι αρκετό, χοντρό αλάτι, ρίγανη, δεντρολίβανο, σκόρδο σε σκόνη και τυρί σε κομμάτια ανάμεσα. Η τελευταία πινελιά ήταν κομματάκια από βούτυρο Κερκύρας, γύρω στα 50 γρ.

Η συμβουλή μου είναι να ρίξετε το λάδι ομοιόμορφα. Αν δεν έχετε λαδικό που να ρίχνει με ρέγουλα, προτιμήστε να το λαδώσετε με κουτάλι ή με πινέλο. Θέλουμε να λαδωθεί παντού χωρίς να κολυμπήσει στο λάδι. Για τυρί, προτιμήστε κάποιο με ιδιαίτερο χαρακτήρα που να λιώνει. Στην πρώτη μου προσπάθεια χρησιμοποίησα ότι είχα εύκολο, ένα αδιάφορο milner, και δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα. Την επόμενη φορά θα ποντάρω σε μια γραβιέρα Νάξου ή ένα κασέρι Μυτιλήνης. Όσο για το βούτυρο, συμπληρώνει ευχάριστα το ελαιόλαδο και δίνει ένα τραγανό και αρωματικό αποτέλεσμα! Αν δεν είστε φαν του σκόρδου, το σκόρδο σε σκόνη είναι πολύ διακριτικό. Μια άλλη ιδέα είναι να χρησιμοποιήσει κανείς ένα μείγμα λαδιού με ωμό τριμμένο σκόρδο, για πιο έντονη γεύση.

karbelaki-tragano-sto-fourno-me-tyri

Οι πειραματισμοί της Popelix στην κουζίνα φιλοξενούνται στο Μουτουπάκι αλλά σύντομα θα μετακομίσουν εδώ. Stay tuned!

Αν σας αρέσουν τα πειράματα, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό! Λίγες μόνο σκέψεις για πιο παιχνιδιάρικο και γευστικό αποτέλεσμα είναι λιαστή ντομάτα, πάστα ελιάς, φρέσκα βότανα ψιλοκομμένα… μη σου πω και λουκανικάκια κομμένα στα 4 που ανοίγουν σαν λουλουδάκια. Αν έχετε κάνει κάτι παρόμοιο, περιμένω τις ιδέες σας. Καλή όρεξη!

 

1 Σεπτεμβρίου στο νησί

Εφέτο κλείσαμε 11 χρόνια έγγαμου βίου, καλός-χρυσός-γοητευτικός και με σπίτι στο νησί, δεν έχω κανένα παράπονο, χάρη σ’ εκείνον είμαι 1 Σεπτεμβρίου στην Πάρο!

Μώλος, Πάρος

Όχι, το πόστ δεν είναι για το γαμπρό, είναι επί παντός επιστητού [έχεις δίκιο που ζαλίζεσαι φίλε αναγνώστη, από το ένα θέμα στο άλλο πάω… τσικ-τσικ…]! Είχε και πανηγύρι, με όλα τα καλά, εκεί ψηλά στον Στρούμπουλα!

Άγιος Τρύφωνας, Στρούμπουλας, Λεύκες, Πάρος, Μανόλης Χανιώτης ο Παραδοσιακός20150826_100737_HDR-retΆγιος Τρύφωνας, Στρούμπουλας, Λεύκες, Πάρος, Μανόλης Χανιώτης

Η επιστροφή στο σχολείο είναι προ των πυλών [αυτό το πόστ για μπακ του σκούλ το πήγαινα… πρέπει να το κοιτάξω αυτό γιατρέ μου;;;], το πολιτικό σκηνικό είναι τρομακτικό [όπως και να ‘χει κλείσε τη ρημάδα την του-βου, κλείστηνε σου λέω, πάτα το κουμπίιιιιιιιιιι], το σπίτι στο άστυ θα θέλει φασίνα [προσγείωση στα απλά, καθημερινά, η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά] και εγώ αμέριμνη [#not] στο χωριό περιμένω το πάτημα των σταφυλιών, εργαζόμενη από απόσταση για τα προς το ζην.

Καλό Σεπτέμβρη, με αγάπη, σε όλους!