Παιδική χαρά (η συνέχεια): Μαζέψτε τα παιδιά σας γιατί χανόμαστε!

Πάντα έχω αγωνία όταν είμαι με τα παιδιά μου (~2 και 4 ετών) σε δημόσιο χώρο γιατί εκτός των άλλων επιδιώκω να έχω συνεχώς οπτική επαφή μαζί τους. Μια καλά οργανωμένη παιδική χαρά είναι ένας χώρος που ο γονιός μπορεί να είναι κάπως πιο ελαστικός με την απομάκρυνση του παιδιού του, πάντα βέβαια σε κάποια λογικά πλαίσια. Η πιο απλή περίπτωση που μπορεί να ενοχλήσει τα μικράκια είναι άλλα παιδάκια με διάθεση σπρωξίματοςεγώ είμαι ο σπάιντερμαν/σούπερμαν και σε πετάω χάμω όποτε γουστάρω – ή κατάσχεσης – φέρε εδώ το κουβαδάκι, φτυαράκι, ποδηλατάκι, είναι δ-ι-κ-ό μου – οπότε συνήθως πρέπει να επέμβουν οι γονείς με κατάλληλο τρόπο για να λυθεί το πρόβλημα. Σε κάποια πρόσφατη επίσκεψη στην παιδική χαρά, είδα ένα παιδάκι να ρίχνει χωρίς δισταγμό μια σφαλιάρα σε ένα άλλο λίγο μικρότερο παιδάκι και στη συνέχεια να το αρπάζει από το μαλλί με τόση μανία που η μαμά του δύσκολα μπόρεσε να το ξεκολλήσει. Η μαμά του μικρού “ράμπο” περιορίστηκε στις φράσεις “πρέπει να αγαπάς τα άλλα παιδάκια …” και “αχ αυτά μου κάνει από τότε που πήγε στον παιδικό …”.

Θέλει πολύ κόπο να έχεις συνέχεια το νου σου στα παιδιά σου και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κάποιοι γονείς, θέλεις από κούραση, θέλεις από αφέλεια, ίσως όμως και από αδιαφορία να αφήνουν τα μικρά τους απροστάτευτα Στην προηγούμενη ανάρτηση αναφέρθηκα στο παιδάκι (λίγο πάνω από ενός έτους) που για αρκετά δευτερόλεπτα είχε στο στόμα μια γόπα! Ένα νεογέννητο κοιμόταν αμέριμνο στο καροτσάκι του ενώ η παρέα των γονέων με τα μεγαλύτερα παιδιά είχαν απομακρυνθεί αρκετά από αυτό. Τέλος, ένα κοριτσάκι, περίπου 4 ετών, ήρθε και έπιασε κουβέντα στα δικά μου και όταν ανακοίνωσε πως πάει στη μαμά του, συνέχισα να το παρακολουθώ για μια εξαιρετικά μεγάλη απόσταση μέχρι που χάθηκε από τα μάτια μου. Που είμαστε οι γονείς; Είμαστε τόσο μπαφιασμένοι από τις υποχρεώσεις μας που τα έχουμε λίγο χαμένα; Μήπως είμαστε λίγο αφελείς και νομίζουμε ότι κινούμαστε σε ένα περιβάλλον αγγέλων; Το κακό δεν θέλει πολύ να γίνει … Γονείς, μαζέψτε τα παιδιά σας γιατί χανόμαστε!

φωτογραφία από εδώ

Άλλα σχετικά άρθρα:

2 thoughts on “Παιδική χαρά (η συνέχεια): Μαζέψτε τα παιδιά σας γιατί χανόμαστε!

  1. Συμφωνώ απόλυτα με τις σκέψεις σου. Και στη δική μας παιδική χαρά βλέπεις την ίδια αδιαφορία, ιδίως από τους καπνιστές γονείς. Ξέρουμε ποιοί είναι και πάλι δεν γίνεται τίποτα. Με εξοργίζει η αφελής αντίδραση "μα τί να κάνουμε;" που κάποιοι προβάλουν κρύβοντας την επικοινωνιακή τους αναπηρία πίσω από μια παθητικότητα αδικαιολόγητη.

  2. και όχι μόνο http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=91&news_id=38075 Το ατύχημα (το οποιο δυστυχώς είναι σοβαρότατο και ελπίζω η μικρή να ζήσει) εγινε στο "σφυρι" και έγινε επειδή το κοριτσακι δεν χωρούσε καλά στο κάθισμα. Μαλιστα έπεσε κι αλλο παιδάκι αλλα ήταν μεγαλύτερο και μπορεσε να κρατηθει απο το κάγκελο.

    Πώς δίνονται άδειες σε κόσμο να χειρίζεται τέτοια μηχανήματα, πως διασαλίζονται αυτοι που ανεβαίνουν και πώς αφήνει μια μάνα ενα παιδί 9 ετων να ανεβει (μην πουμε για τον χειριστη που πρεπει να παει ισοβια, αφου αφήσε το παιδακι να μπει)

Σχόλια, κουτσομπολιό, επί παντός επιστητού

Your email address will not be published. Required fields are marked *