Διακοπές στην Κρήτη 2010 – Στην θάλασσα!

Αν και η πρόσβαση στη θάλασσα απαιτούσε αρκετά χιλιόμετρα κάθε μέρα, καταφέραμε να τη χαρούμε, τόσο εμείς όσο και τα παιδάκια! Η Αννούλα αψηφούσε ακόμα και τα πιο μεγάλα κύματα και ριχνόταν στο νερό με τον μπαμπάκα για τρελά πλατσουρίσματα. Ο μικρός μου δήλωνε με σοβαρότητα ότι δεν του αρέσουν τα κύματα και αρκετές φορές περιορίστηκε στο πετροβόλημα της θάλασσας και σε πύργους στην άμμο. Το μπάνιο μας ήταν αποκλειστικά απογευματινό, έως βραδινό θα έλεγα … και έτσι γλιτώσαμε από το κυνήγι για αντηλιακά πασαλείμματα και καπέλα. Όταν τα κουνούπια έβγαιναν από τις κρυψώνες τους και τα καβουράκια ετοιμάζονταν και αυτά να βγουν και να μας κυνηγήσουν (!!!) παίρναμε το δρόμο της επιστροφής.

Λίμνη Κουρνά, ενοικιαζόμενα ποδήλατα!

Η άμμος στην παραλία της Φαλάσαρνας!

Αγιασμός στο Νηπιαγωγείο!

Το μικρό μας πρωτάκι πήγε σήμερα στον αγιασμό του Νηπιαγωγείου μαζί με όλη την οικογενειακή κουστωδία (γονείς, αδερφός, παππούδες). Πρώτη μούρη στο τραπεζάκι με το νερό και το βασιλικό, υπό τη στενή επιτήρηση του αδερφού ο οποίος μάλλον δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι η αδερφή του θα πάει μόνη της στο σχολείο… Όλα μου φάνηκαν φυσιολογικά και αισθανόμουν καλά, μόνο ίσως λίγο περίεργα σε κάποιες στιγμες. Βρήκαμε κάποια γνωστά πρόσωπα από τη γειτονιά και την παιδική χαρά, κάναμε και λίγη “κοινωνική κριτική” για τις δασκάλες και αφού παίξαμε καμπόσο, πήραμε το δρόμο για το σπίτι. Το προαύλιο είναι μεγάλο και φιλοξενεί αρκετούς ευκαλύπτους, θυμίζοντας εικόνες από τα δικά μου σχολικά χρόνια. Αύριο θα ξεκινήσουμε κανονικά, με τσαντούλα και δεκατιανό και … Ο Θεός βοηθός!

Ανοιξιάτικες νερομπογιές!

Τα χαλιά έφυγαν, ήρθαν στο πρόγραμμά του νηπιαγωγείου στο σπίτι οι νερομπογιές! Φέτος συμμετέχει και ο μικρός Μανόλης ο οποίος φαίνεται να αντιμετωπίζει το νέο αντικείμενο με προσοχή. Το τραπέζι είναι κουκουλωμένο με μουσαμά, τα παιδάκια φορούν πρόχειρα μπλουζάκια και η μαμά-δασκάλα δίνει κάποιες βασικές οδηγίες. Η Αννούλα είναι πιο προσεκτική, δεν ανακατεύει τα χρώματα μεταξύ τους και σχεδιάζει με απαλές και προσεκτικές πινελιές.
Ο μικρός αδερφός απολαμβάνει τα χρώματα σαν ερασιτέχνης μπογιατζής, το πινέλο στάζει φουλ στο χρώμα και όλα τα χρώματα πασαλείβονται με ολοφάνερη ευχαρίστηση στην ακουαρέλα. Με γέλιο θυμήθηκα την Αννούλα να κάνει ακριβώς τα ίδια στην ηλικία του …
Παραθέτω και μερικές σύντομες παρατηρήσεις πάνω στο θέμα παιδιά και νερομπογιές:

1. Επιλέξτε κατάλληλο χώρο εργασίας που μπορεί να καθαριστεί εύκολα
2. Φορέστε στα παιδιά παλιά ρούχα που δεν σας νοιάζει αν λερωθούν. Αν είναι χειμώνας μπορείτε να φορέσετε μια φόρμα … από την ανάποδη. Υπάρχουν και ειδικές αδιάβροχες ποδιές σε κάποια καταστήματα με παιχνίδια.
3. Προτιμήστε ένα φθηνό μπλοκ με χοντρά φύλλα όπως η ακουαρέλα. Τα πιο λεπτά φύλλα ζαρώνουν και μπορεί να τρυπήσουν.
4. Όπως σε όλες τις δραστηριότητες για παιδιά, μην τα αφήνετε χωρίς επίβλεψη! Εκνευρίζονται με την απουσία σας την οποία εκλαμβάνουν ως αδιαφορία. Άσε που μπορεί να πάρουν το πινέλο και να εκτονώσουν την έμπνευσή τους στον διπλανό τοίχο!
5. Ξεπλύνετε αμέσως τα πινέλα και τα κυπελλάκια με νερό και σαπούνι. Αφήστε τα μαζί με τις νερομπογιές να στεγνώσουν καλά πριν τα αποθηκεύσετε.

Καλή επιτυχία!

Πώς να φτιάξετε μια πριγγίπισσα με απλά υλικά!

Κορδέλες από συσκευασίες, κορδόνια από τσάντες, πούλια από Σκόρ4, ολίγα άνθη, μια τσαντούλα, οπωσδήποτε το πριγκιπικό φόρεμα της κούκλας και όλα αυτά με φόντο τα πλακάκια της κουζίνας. H μικρή μου δυσκολούλα έχει φαντασία δεν νομίζετε;

Καθαρή Δευτέρα και το πέταγμα του αετού (?)

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις! Η μαμά των παιδιών, σε κλασσικό ρόλο Ελληνίδας μάνας, αφού ακούστηκε στα τρίγυρα “όχι στις λάσπες βρεεεεεε ….” παραιτήθηκε από την προσπάθεια αποτροπής και αφοσιώθηκε στο τύλιγμα της κομμένης καλούμπας. Άντε και του χρόνου!

Τι μπορεί να χάσει κανείς όταν είναι μακριά από το σπίτι!

Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, παίζουν τη νύφη και το γαμπρό! Τώρα γιατί ο γαμπρός φοράει σαρίκι … δεν μπορώ να το εξηγήσω…

Τα lego τελευταίας εσοδείας σε πλήρη παράταξη!

Διατροφικό αλαλούμ και καλαμπόκια στα κάρβουνα!

Τα παιδιά μου τον τελευταίο καιρό περνούν μια διατροφική κρίση, ίσως ο όρος αλαλούμ να αποδίδει καλύτερα την κατάσταση. Πίτες για σουβλάκια, άσπρα μακαρόνια-ρύζια, χυμοί σε χάρτινο κουτί και γιαουρτάκια με μπαλάκια, ας είναι καλά η γειτόνισσα που μας τα παρέχει σαν κέρασμα (ευτυχώς έχει και ο Όλυμπος τέτοια και βιολογικά παρακαλώ!). Εκτός από αυτά, στο παιχνίδι είναι τα αχλάδια Τυρνάβου και φυσικά τα βραστά ή ψητά καλαμπόκια. Το γάλα το πίνουμε από σπόντα και σε περίεργους συνδυασμούς, από το κοτόπουλο και τις πατάτες μακριά και αλάργα και πότε-πότε κανένα μπιφτεκάκι, κοκκινισμένο με την σπιτική κέτσαπ του πατερούλη. Ο μικρός σε πρόσφατο οικογενειακό τραπέζι άλλαξε τα φώτα στον ξιδάτο γαύρο και σύσσωμα τα αδέρφια απαιτούσαν από τη γιαγιά να τους καθαρίζει γαρίδες σαγανάκι μέχρι τελικής πτώσεως. Σε τελευταία εξόρμηση μας στα μαγαζιά (!!!) μόλις πήραν χαμπάρι την πλανόδια καλαμποκού, άρχισαν να χοροπηδάνε δείχνοντας κατά κει! Πάντως είναι και υγιεινό σνακ, δεν έχω παράπονο, οπότε δεν τους χάλασα το χατήρι. Μας χάρισε και κάτι χάρτινα παιχνιδάκια η κυρία και έμπηξε σε κάθε καλαμπόκι ένα χάρτινο σημαιάκι. Να ναι καλά η γυναίκα! Ακολουθεί φωτογραφικό ρεπορτάζ με τα καλαμπόκια-λάφυρα ανά χείρας!