Συμβουλές για την Επιστροφή στο σχολείο

Καλά… ακόμα δεν έφτασε ο δεκαπενταύγουστος και εσύ πήγες στο #backtoschool; Άμα διαβάζεις αμερικάνικα ιστολόγια ξέρεις πως οι άνθρωποι τρελαίνονται με την οργάνωση και θα μαθαίνεις ενωρίς πως να διακοσμείς το σπίτι σου με χριστουγεννιάτικα στεφάνια 2 μήνες πριν τα Χριστούγεννα και άλλα πολλά… βεβαίως-βεβαίως!

photo via https://www.flickr.com/photos/wwworks/

photo via wwworks

Για τη συνέχεια του άρθρου, κλικ εδώ!

Ο νέος εκπαιδεύεται

Έφτασε και η ώρα του Μανόλη να γίνει πρωτάκι! Πιο θαρραλέος και ανεξάρτητος από την Άννα, θέμα χαρακτήρα αλλά και θέσης στην οικογένεια (το δεύτερο παιδί είναι αλλιώς). “Του αρέσει πολύ το τραγούδι!” ήταν από τις πρώτες παρατηρήσεις της δασκάλας. Και το σφύριγμα επίσης… μόνο που και τα δύο γίνονται την ώρα του μαθήματος!!! Τι να κάνει το παιδί που το σπίτι των παππούδων είναι σαν παράρτημα κλασσικού ωδείου και σχολής παραδοσιακής μουσικής μαζί; Μπήκαμε όμως σε σειρά και τώρα φέρνουμε περιχαρείς την “τέλεια σφραγίδα”!

Σήμερα, η μαμά σε φάση κηρύγματος-κατσάδας και με τόνο αυστηρό εξηγεί στο γιο γιατί ήταν φάουλ που χάλασε τον κόσμο ενώ εκείνη μιλούσε με μια ξένη κυρία στο τηλέφωνο. Και τι κάνει το τέκνο παρακαλώ για να διατυπώσει τα τρανά του επιχειρήματα (όχι, το σέρβο του ελικοπτέρου δεν χάλασε μαμά κ.λπ.); Σήκωσε το χέρι του παρακαλώ! Ο μάστορας του “πετάγομαι όποτε μου καπνίσει και σας σκεπάζω όλους” σήκωσε το χεράκι του στη μανούλα για να πάρει το λόγο! Έχω πολλά να δω ακόμα…

4455477980_cbe2b7d906

φωτογραφία via clipartkid

Ο θείος μου πάει οδείο στα αλίθια!

Το τετράδιο της Αννούλας

Φτιάξτε μια πρόταση με τις λέξεις “ωδείο, μουσικός” από την Αννούλα, μαθήτρια της Β’ τάξης! Το μυαλό μας βρίσκεται ακόμα στην παραλία οπότε παρά τον συγγραφικό οίστρο, τα ορθογραφικά λάθη πάνε σύννεφο… Αυτές τις μέρες κοιτούσα και τα τετράδια της περασμένης χρονιάς, με αυτά τα τρυφερά πρώτα γραμματάκια, τις λεξούλες και δεν μου έκανε καρδιά να τα πάω για ανακύκλωση! Κράτησα αρκετές σελίδες, ιδιαίτερα τα πρώτα της “σκέφτομαι και γράφω” που με είχαν συγκινήσει πραγματικά. Παραθέτω άλλη μια φωτογραφία με ένα σπαρταριστό απόσπασμα από μία έκθεση για την χελώνα καρέτα-καρέτα:

Σκέφτομαι και γράφω για την χελώνα καρέτα-καρέτα, Α' δημοτικού

Η χελώνα πάντως χρειάζεται προστασία και ο θείος είναι μουσικός στο ωδείο και όλα είναι πέρα για πέρα αληθινά!

Η μαμά-δασκάλα, το πρωτάκι και ο μικρός αδερφός

Πάει ο καιρός που η μαμά ήταν η μόνη δασκάλα. Πέρσι η κυρία Ν., φέτος η κυρία Ε., μας μαθαίνουν “γραμματα, σπουδάγματα, του Θεού τα πράματα!”. Μιας και αναφέραμε και τα Θεία, ακόμα μαθαίνουμε ότι η μάνα προσεύχεται στην Παναγία για το γιο της που πάει στον πόλεμο, το πρωί λέμε το Πάτερ Ημών και ο Εσταυρωμένος δεν έχει αποκαθηλωθεί, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες πολιτικών, εκπαιδευτικών και λοιπόν παραγόντων… Αφού να σκεφτείς ότι στη σχολική γιορτή είπαν τραγούδια πατριωτικά αλλά και τον Εθνικό Ύμνο, άσχετα που κάποιοι θα προτιμούσαν να πούνε τη Λιλή Μαρλέν…
Έτσι που λες, μια χαρά οι δασκάλες, ειδικά φέτος είναι και πολλές. Με βάση το πρόγραμμα του “Νέου Σχολείου”, έχουμε Αγγλικά, εικαστικά, μουσική, πληροφορική και επειδή μας λείπουν και κάποιοι, υπάρχουν και επιπλέον δασκάλες, αποσπασμένες παρακαλώ, για να μπαλώσουν τις τρύπες και να σχολάνε τα παιδιά μας στις 2.00 το μεσημέρι. Δασκάλες πολλές αλλά η μάνα είναι μόνο μια και αναλαμβάνει συνήθως την απογευματινή μελέτη. Η αρχή ήταν λίγο δύσκολη ομολογώ, μπόλικη αφηρημάδα και διάσπαση, άσε η ταχύτητα χελώνας, ως πρωτάρα στα πρωτάκια, τα έχασα λίγο… Τώρα πια όμως πετάει η ομάδα και ξεπετάμε και τις φωτοτυπίες στο τάκα-τάκα. Μετά το πέρας της μελέτης, οι μαρκαδόροι και το ψαλιδάκι είναι τα αγαπημένα μας εργαλεία! Τόσο που ο κάδος με τα χαρτιά είναι γεμάτος (ξεκαθαρίζει η ίδια αυτά που δεν θέλει να κρατήσει) αλλά και το πάτωμα κάτω από το γραφείο, το σαλόνι κλπ φιλοξενούν τα υπολείμματα της χαρτοκοπτικής.

Ξεχάσαμε καλέ και τον μικρό αδερφό! Όταν ο πολυαγαπημένος μπαμπάκας απουσιάζει, έρχεται και εκείνος με το βιβλίο του, στρώνεται στο πάτωμα και κάνει ασκήσεις για τα προνήπια. Έχει αγάπη στους αριθμούς (τόσος κόπος με τα lego αποδίδει!) αλλά η ζωγραφική δεν τον ενδιαφέρει τόσο, μόνο τα απολύτως απαραίτητα. “Μαμά, κουράστηκε το χέρι μου, θέλω βοήθεια!” Έτσι, γινόμαστε πάλι ένα μικρό οικογενειακό σχολείο με τη μαμά σε ρόλο κατ’ οίκον διδασκάλισσας. Άλλωστε, μου το έχουν πει πολλές φορές “η όψη σας, με τα γυαλάκια και τα μακριά μαλλιά, θυμίζει δασκάλα και όχι μηχανικό!”. Κλείνοντας, παραθέτω γεμάτη καμάρι και μερικές προσωπογραφίες από την κορούλα μου με το καλλιτεχνικό ταμπεραμέντο (είπε κανείς κάτι για την κουκουβάγια;).

Προβληματισμοί πάνω στη λήξη της σχολικής χρονιάς

Η σχολική χρονιά κύλισε ομαλά για το κοριτσάκι μου, για πρώτη φορά στο σχολείο, μια χαρά τα πήγαμε. Κλάματα δεν είχαμε, η δασκάλα μας καλή και κάναμε και τις παρεούλες μας. Το μόνο πράγμα που μας κούρασε ήταν οι πολλές ιώσεις και τα κρεατάκια, γνωστά και ως αδενοειδείς εκβλαστήσεις, που γιγαντώθηκαν και μας έκαναν τη ζωή πατίνι! Όπως λέει και η δασκάλα μας, θα πάμε στην πρώτη Δημοτικού με τις καλύτερες προοπτικές, ελπίζοντας ότι δεν θα ζήσουμε την αρνητική πλευρά του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος (ψηφιακές άρες μάρες κουκουνάρες, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα κλπ).
Ας δούμε τώρα τα θετικά της λήξης του σχολικού έτους, σε σύντομους τίτλους:

  • Ιώσεις τέλος, επαναλαμβάνω, ιώσεις τέλος! Παγωτά, πλατσουρίσματα μόνο, χωρίς μύξες, ορούς και φάρμακα.
  • Πρωινό ξύπνημα τέλος! Καλό για το παιδί, ακόμα καλύτερο για τη μάνα που είναι νυχτοπούλι… Άσε που δεν θα βιαζόμαστε σε βόλτες και βεγγέρες, όπου η μάνα μετά από ατέλειωτο μπίρι-μπίρι πάμε σπίτι, εισπράτει με αγανάκτηση το «αμάν πια»!
  • Αμάν, 12 πήγε και πρέπει να πάω να πάρω το παιδί! Ντύσου, στολίσου και τρέχα και αν το πιτσιρίκι έχει κέφι για την παιδική χαρά, μένεις χωρίς μεσημεριανό φαγητό…

Αν υπάρχει αδερφάκι στο σπίτι, όπως στη δική μας περίπτωση, τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα για την απασχόληση του παιδιού που σταμάτησε το σχολείο. Μπορεί κάλλιστα να συστήσει καλοκαιρινή συμμορία με τα αδέρφια του και να κάνουν επιδρομές σε διάφορα ανεξερεύνητα μέρη του σπιτιού! Η παιδική χαρά θα είναι ένα μικρό υποκατάστατο μέχρι την αποχώρηση από το άστυ όπου η πραγματική διασκέδαση αρχίζει. Καλό μας καλοκαίρι!